ชีวิต...หลังม่านมืด

ชีวิต….หลังม่านมืด

#เรื่องจริงต้องบอกต่อ

#ชีวิต….หลังม่านมืด

#จะทำอย่างไร

#เมื่อคุณกำลังจะเดินไม่ได้

#ชีวิตคิดบวก

#ศรัทธาเพื่อความเปลี่ยนแปลง

ชีวิตคนทุกคนนั้น ไม่ว่าจะยากดีมีจน ร่ำรวยล้นฟ้า หรือเป็นยาจก ก็ล้วนหนีไม่พ้นการเจ็บไข้ได้ป่วยเป็นแน่แท้ เหมือนดังชีวิตของผม ที่อยากจะมาเกริ่นนำ เรื่องราวให้เพื่อน ๆ พี่ ๆ ทุกท่าน ได้เข้าใจ และสัมผัสทุกช่วงอารมณ์ที่ บางอย่างที่เคยเกือบจะเกิดขึ้นกับตัวผม และอาจจะเกิดขึ้น กับคนสนิท ของเพื่อน ๆ พี่ ๆ ผู้อ่านว่า “เมื่อคุณหมอบอกว่า ผมจะเดินไม่ได้” แล้วผมทำตัวอย่างไร ผมรอดมาได้อย่างไร และผมทำใจกับมันอย่างไร ขอบอกก่อนเลยนะครับ จะได้ไม่ต้องลุ้นตอนจบ ปัจจุบันผมกลับมาเดินได้ปรกติแล้วนะครับ แถมยังวิ่งได้เป็นปกติอีกด้วยนะครับ พอหอมปากหอมคอแล้วนะครับ เรามาเริ่มเรื่องกันดีกว่า

ย้อนกลับไปเมื่อประมาณ3ปีกว่าๆ ที่ผ่านมา ผมได้มีประสบการณ์เกี่ยวกับโรค กระดูกกดทับปล่องประสาทไขสันหลังตรงช่วงกระดูกคอ ซึ่งคุณหมอได้บอกกลับผมว่าคุณจะเดินไม่ได้ถ้าไม่ผ่าตัดเพื่อเอากระดูกที่งอกออกมากดทับนั้นออก

ชีวิต...หลังม่านมืด

… จริงๆแล้วตอนนั้นผมก็เริ่มเดินไม่ได้อยู่แล้ว 55555 แต่ในช่วงเวลาจะตัดสินใจบอกหมอ เอาเลยครับ ผ่าได้เลยครับ ….

คุณหมอดันบอกว่า แต่การผ่าตัดนี้ไม่รับประกันว่าคุณจะเดินได้หรือไม่นะครับ… สตัน ไป หลายวิ …(อ้าวไมหมอพูดแบบนี้อ่ะ)

 

 

ขณะยังงงๆอยู่ หมอก็จัดการเตรียมการต่างๆ และส่งไป ห้องนัด เพื่อกำหนดวันผ่าตัด (ยังไม่ได้ตัดสินใจจะผ่านะเพราะยังงงๆอยู่ )

อ้อ ตอนที่คุณหมอบอกอาการป่วยผมนั้น แอบเห็นแม่  และป้า(แม่บุญธรรม) มีน้ำตาไหล เรานี่แกล้งหัวเราะแบบไม่มีอะไร (แต่จริงๆแล้วน้ำตาตกในเลยล่ะนะครับ55555 กำลังจะพิการนะครับ)

เรื่องราวจะเป็นอย่างไร ไว้จะมาเล่าต่อตอนหน้านะครับ ขอเวลาฟื้นความจำหน่อยนะครับ ขอให้เรื่องราวของผมมีประโยชน์ต่อคนที่ป่วยแบบผมนะครับ ซึ่งเชื่อเถอะครับว่ามีอีกเยอะที่กำลังจะเป็นและเป็นแล้ว ด้วยสังคมคนก้มหน้าตอนนี้ (โรคผมอาจจะเรียกว่า office syndrome ก็ได้นะครับ)

 

Cr. ชีวิต…หลังม่านมืด

Advertisements

ใส่ความเห็น

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.